PathfinderStrona główna » O szkole » Stowarzyszenie » Wybitni Absolwenci

Wybitni absolwenci
Czackiego

Znajdą Państwo tutaj informacje o naszych najsłynniejszych absolwentach. Informacje te są przygotowywane na podstawie materiałów zebranych przez absolwenta szkoły Kazimierza Bronowskiego.

Kazimierz Bronowski (1920-2010) absolwent Czackiego - matura 1939. Przez długie lata czynnie uczestniczył w pracach Stowarzyszenia Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. T. Czackiego. Chętnie dzielił się swoją wiedzą o historii Szkoły i znanych Mu wychowankach. Często brał udział w uroczystościach szkolnych i spotkaniach z młodzieżą. Był pomysłodawcą i inicjatorem stworzenia "Pocztu Wybitnych Wychowanków Czackiego". Gromadził materiały, opracowywał biogramy, które potem między innymi wykorzystano przy tworzeniu tej podstrony.

Jest autorem barwnych i zabawnych wspomnień zatytułowanych "CZACKI" 1931 - 1939 W ANEGDOCIE. "KLASA CHODZI PO KLASIE I NIE ZWRACA UWAGI NA MOJE UWAGI".

Biblioteka szkolna, korzystając z dokumentów zebranych przez pana Bronowskiego i ilustrując je materiałem fotograficznym, tworzy serię tablic WYBITNI ABSOLWENCI CZACKIEGO, które prezentowane są na bieżąco w gablocie Stowarzyszenia Wychowanków i na stronie internetowej Szkoły.


ks. Jan Twardowski 1.06.1915 - 18.01.2006

ks. Jan Twardowski

ks. Twardowski
Ksiądz Jan Twardowski

O wspomnieniach szkolengo mundurka

Co tam było, co się z tobą dzieje -
moja dawna podburzona szkoło -
w dawnych chłopców pogasłe nadzieje
klamką stukasz dawno uciszoną.

Popaliły się okna i mapy
z Ziemią Świętą gdzie się Saul błąkał -
rzuć mi na twarz jak garść chłodnej ziemi
z klasy ósmej dźwięk zmarłego dzwonka.

Jaka, myślisz, jest pomięć twych uczniów -
młodość krótka, głębokie groby -
założyłem po tobie w brewiarzu
w Completorium wstążeczkę żałoby

1950

  • matura - Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Czackiego czerwiec 1935 r.
  • studia polonistyczne na UW, przerwane wojną, ukończone w 1947 r. Seminarium duchowne i wyświęcenie kapłańskie w 1948 r.
  • pierwsze wiersze drukował jako ginazjalista
  • w 1937 r. wydał pierwszy tomik wierszy - "Powrót Andersena"
  • brał czynny udział w Powstaniu Warszawskim
  • 58 lat posługi duszpasterskiej
  • ponad 70 lat twórczości poetyckiej i eseistycznej wydanej w kilkudziesięciu tomach

Jan Twardowski urodził się 1 czerwca 1915 roku w Warszawie. Od wczesnego dzieciństwa pasjonowała go przyroda, zachwycał się wszystkim, co go otaczało. W szkole rozwijali jego zainteresowania przyrodnicze profesorowie Władysław Kociejowski i Gustaw Wuttke. Wprowadzając go w tajniki przyrody, wpoili mu "zadziwienie światem" - zadziwienie, które pozostało mu na całe życie i jest obecne w jego twórczości. Od dziecka uwielbiał czytać. Czytał zawsze dużo, nie tylko literaturę piękną, także pamiętniki i dzienniki; ksiązki przyrodnicze i historyczne. Był zafascynowany baśniami Andersena.

ks. Twardowski
Jeden z plakatów z wystawy,
która odbyła się w Szkole
w czasie obchodów CXXX-lecia

Pierwsze wiersze zaczął pisać już w szkole. W latach 1933 - 1935, będąc uczniem państwowego męskiego Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie o profilu matematyczno-przyrodniczym, współredagował międzyszkolne pismo młodzieży gimnazjalnej "Kuźnia Młodych", jako redaktor działu literackiego. Na łamach gazetki miał miejsce jego debiut poetycki i prozatorski.

W 1935 roku złożył egzamin maturalny, a następnie rozpoczął naukę na wydziale polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Studia przerwane wojną ukończył w 1947 roku. W czasie wojny był żołnierzem AK,, brał udział w Powstaniu Warszawskim. W 1945 roku podjął naukę na pierwszym tajnym kursie Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie, które ukończył w 1948 roku i 4 lipca przyjął święcenia kapłańskie.

Pierwszą parafią ks. Twardowskiego był Żbików, gdzie opiekował się także dziećmi niepełnosprawnymi z tamtejszej Państwowej Szkoły Specjalnej, następnie był duszpasterzem w warszawskich kościołach: św. Stanisława Kostki, Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i Wszystkich Świętych, a także prefektem w liceum Sowińskiego i szkole specjalnej w Pruszkowie.

Od 1 sierpnia 1959 r. był rektorem kościoła sióstr Wizytek na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Prowadził tu msze dla dzieci i głosił słynne kazania dla najmłodszych.

Aleksander Werner - artysta malarz, rzeźbiarz, plastyk

Aleksander S. J. Werner

Aleksander Werner
  • artysta malarz, rzeźbiarz, plastyk
  • matura - Gimanzjum i Liceum im. Tadeusza Czackiego czerwiec 1939 r.
  • ukończone studia grafiki użytkowej w Londynie
  • mieszka i tworzy w Anglii
  • dorobek twórczy: malarstwo, rzeźba w granicie i piaskowcu, nowatorska rzeźba w szkle metodą stapiania kolorowych elementów szkła
  • kilkanaście wystaw artystycznych, w tym w Polsce

A.S.J. Werner urodził się 11.09.1920 r. w Brwinowie. Młodość spędził w Legionowie, w 1939 r. uzyskał maturę w Liceum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Już w szkole przejawiał talent malarski

W czasie kampanii wrzesniowej 1939 r. udaje się wraz z matka i siostrą do Lwowa. Tam wkrótce zostają areszotani przez bezpiekę i zesłani do łagru w tajdze za Archangielskiem. W 1942 r. Werner trafia do armii Andersa, z którą przez Persję, Irak i Palestynę dociera do Włoch pod Monte Casino

Po wyzwoleniu studiuje malarstwo w rzymskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po ewakuacji do Anglii podejmuje studia na kierunku grafiki użytkowej w Sir John Cass School Art w Londynie

Osiada na stałe w Anglii. Swoje życie zawodowe wiąże ze sztuką. Uprawia grafikę, malarstwo, rzeźbę w ceramice - również rzeźbę monumentalną. Nowatorska jest jego sztuka tworzenia w szkle, uzyskiwania metodą stapiania elementów kolorowych szkoła. Prace swe prezentuje na licznych wystawach na całym świecie.

Jest uznawany za jednego z ciekawszych twórców polskich na obczyźnie

Jego prace można zobaczyć na stronie Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu


Zjazd w Spale (1933),
który odwiedził Józef Piłsudzki

Andrzej Trzebiński - poeta, dramaturg, eseista

 

  • matura - Gimnazjum i Liceum im. T. Czackiego
    w tajnym nauczaniu - czerwiec 1940 r.
  • w czasie okupacji student tajnej polonistyki UW, organizator nielegalnego życia kulturalnego Warszawy oraz nielegalnej prasy, redaktor naczelny "Sztuki i Narodu"
  • aresztowany i rozstrzelany w 1943 r. w masowej egzekucji na Nowym Świecie (znajduje się w tym miejscu tablica pamiątkowa)
  • autor licznych wierszy, szkiców o kulturze i literaturze, a także "Pamiętnika" oraz dramatu "Aby podnieść różę"

 

Andrzej Trzebiński urodził się 27 stycznia 1922 r. w Radgoszczy (okolice Łomży). W  1932 r. rodzina Trzebińskich przeniosła się do Warszawy.

Andrzej Trzebiński
Andrzej Trzebiński
Autoportret

Andrzej chodził do prywatnej szkoły powszechnej przy ul. Mochnackich, którą ukończył w 1934 r. Naukę kontynuował w gimnazjum i liceum im. Tadeusza Czackiego, gdzie zaprzyjaźnił się z Tadeuszem Borowskim. Wszedł w skład komitetu redakcyjnego wydawanego przez uczniów pisma "Promień Szkolny", w którym debiutował utworem "Fraszka o mędrcu"; potem opublikował tu kilka innych wierszy i szkic krytyczny.

Andrzej Trzebiński

Po wybuchu wojny siedemnastoletni Trzebiński, w odpowiedzi na wezwanie władz polskich, wyruszył na wschód. Do Warszawy powrócił po dwóch miesiącach. Dalej uczył się na konspiracyjnych kompletach w liceum im. T. Czackiego. Latem 1940 r. razem z Borowskim zdał konspiracyjną maturę i jesienią rozpoczął studia na polonistyce i slawistyce na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Uczestnikami kompletu polonistycznego byli m. in. Tadeusz Borowski, Wacław Bojarski, Stanisław Marczak, Stefan Świeżawski. Zajęcia,odbywające się w mieszkaniach studentów lub profesorów, prowadzili m.in. Julian Krzyżanowski, Wacław Borowy, Witold Doroszerwski, Tadeusz Kotarbiński, Stanisław Adamczewski, Zofia Szmydtowa. Trzebiński uczestniczył także aktywnie w spotkaniach i  wieczorach literackich, które podczas wojny stanowiły namiastkę normalnego życia kulturalnego. Tam poznał Karola Irzykowskiego, Czesława Miłosza, Jerzego Zagórskiego, Jerzego Andrzejewskiego, Bohdana Suchodolskiego i innych. Dużo czytał, szczególnie Brzozowskiego, Mochnackiego, Norwida, Przybosia, Witkacego, Conrada, Manna i wielu innych.

Pisał wiersze, powieść, tłumaczył, systematycznie prowadził pamiętnik. Równocześnie dorywczo pracował zarobkowo jako korepetytor, tracz na kolei.

więcej informacji znajdziesz na Wikipedii

Tadeusz Płużański - profesor filozofii, poeta

Leonard Sosnowski - fizyk, światowej sławy naukowiec

Stefan Kisielewski - publicysta, prozaik, muzyk, kompozytor, krytyk muzyczny

Julian Auleytner - profesor fizyki

Tadeusz Borowski - pisarz, poeta, eseista

Mieczysław Serwiński - naukowiec, profesor inżynierii chemicznej, rektor Politechniki Łódzkiej

Władysław J. Stankiewicz - naukowiec w dziedzinie ekonomii politycznej i filozofii, profesor

Julian Auleytner - profesor fizyki, wybitny naukowiec

Andrzej Półtawski - profesor filozofii, naukowiec, specjalista fenomenolog